Es gibt durchaus Tage, an denen ich mir denke, dass ich nun vollkommen verrückt geworden bin. Heute
ist so einen Tag. Denn obwohl ich mir noch heute Morgen vorgenommen habe, endlich zu lernen besser
mit Geld umzugehen, habe ich vor wenigen Minuten getreu der StudiVZ-Gruppe "Will ich haben, kann
ich mir nicht leisten, kauf ich trotzdem!" eine Menge davon auf den Kopf gehauen.
Um mich für die ganze Lernerei (ich musste nur mal eben ein paarhundert Seiten auf englisch und
niederländisch lesen) zu belohnen, wollte ich mich eigentlich nur nach einem neuen Cardigan umsehen,
denn mein oller schlabbriger geht mir gehörig auf den Senkel. Aber dann ist mir eingefallen, dass der
Winter kommt und das arme Kind gescheite Stiefel braucht um keine nassen Füße zu bekommen! Und
so nahm das Schicksal seinen Lauf. Ich kam plötzlich auf die Idee, dass ich doch mal richtig viel Geld
ausgeben könnte, denn da habe ich doch so viel von!! HA!
(Entschuldigt die schlechte Qualität, in meinem Zimmer ist so mieses Licht!)
Und so blieb es nicht nur bei dem wunderbar blauen Pulli und den dazu passenden Stiefeln, nein, ein
zweites Paar musste noch dazu und dann ist doch auch letztes meine dickere Strumpfhose kaputt
gegangen und der Gürtel und das Täschchen kosten doch im Sale nur noch so wenig und das ist doch
auch echt praktisch, denn dann muss ich in kleinen Täschchen, in die mein Portemonnaie nicht passt,
nicht mein Geld und meine EC-Karten und Ausweis lose rumfliegen haben und dann lag an der Kasse
noch das süße Armband mit Schleife und, und, und ..... puh. (Ihr müsst euch das als inneren Monolog
innerhalb drei Sekunden vorstellen!)
Naja. Esse ich halt den Rest des Monats nur Mais und vegetarische Bratlinge.
(Sorry voor de slechte kwaliteit, in mijn kamer is er echt kwaad licht)
Er zijn alleszins dagen, aan die ik denk, dat ik nu volslagen gek ben geworden. Vandaag is zo'n dag.
Want hoewel ik me vanmorgen nog voorgenomen heb eindelijk te leren beter met geld omtegaan, heb
ik een keer minuten geleden een hoop ervan van de hand gedaan.
Om me voor het vele leeren te belonen, wilde ik eigenlijk alleen naar een cardigan kijken, want die,
die ik heb, is echt niet meer mooi. Maar dan heb ik eraan gedacht, dat de winter komt, en dat dat
arme kind nog zinnige laarzen nodig heeft darmee het geene natten poten krijgt. En zo kwam dat dan.
Ik kreeg plotseling de idee, echt veel geld uittegeven, omdat ik toch zo veel ervaan heb!! :D
En zo bleeft het niet bij de heerlijke blauwe trui en het bijpassende paar laarzen, nee, het moest nog
een tweede paar zijn, en dan is toch een tijdje geleden mijn dikkere kousenbroek kapot gegaan,
en de riem en het tasje kosten toch in de sale niet meer zo veel en dat is toch ook echt nuttig, want
dan moet ik in kleine tassen, in die miin portemonnee niet passt, niet meer mijn geld en mijn pasje
losliggend laten en aan de kassa lag de schattig armband en en en ..... (je moet je dat voorstellen als
een binnenin monoloog binnen een keer sekonden).
Nouja. Gaa ik even de rest van het maand alleen nog mais eten!